By pamięć nie przeminęła

Czy jesieni blisko do wiosny? Czy więcej je dzieli, czy może coś je jednak łączy? Spotkanie. Już jesienią postanowiliśmy spotykać się tutaj regularnie i otoczyć to miejsce opieką. Miejsce. Dobromiejski cmentarz.Nagrobek z wyobrażeniem zamyślonego aniołka, który postanowił tutaj pozostać. I od tamtej chwili zawsze czegoś wyczekuje i zawsze kogoś wygląda. Ludzie. Nasi uczniowie.Yeva, Adaś, Oskar, Amelia, Lenka, Klara, Stefan - jesienią. Amelia, Maciuś, Gabryś oraz Adaś i Miłosz - w pierwszych dniach wiosny. Przyjechali tutaj, by uporządkować grób i jego otoczenie po długiej zimie. By wspomnieć i upamiętnić. By pamięć nie przeminęła.